Macarif

Author: Burhan Muhaqqiq Tirmidhi (642 AH / 1244 CE (CE as converted by OpenITI))

Contents

1. دیو از خورش بهیضه وجمشید ناشتا
2. جون شد مسیح سوی فلک فوتشد دوا
3. بی روال ملک صورت ملک معنی در کنار
4. وز لوح وجود گرد جودی د گرم
5. ثر زندهام اکنون بوجودی د گرم
6. بابنده بکو، هرانچ بای دل بست
7. تا بنده همان کند که رای دل تست
8. *--5وو
9. علم بی نیازی اندر دست
10. دیک هواست آنچ نومی خوانیش سرست
11. عجب ز حانوری دار کاندرو" دریاست
12. در جوار حصرت حق آشنایی بافتیم
13. صدق صد بهی وعقل مر نضایی یافتیم
14. چه جای خواجگی و کبر و نازست
15. که عاشق در دو گتی سرفرازست
16. یاهرچ بسازی زود ویران کنمت
17. وما العیش دون المال الا التذلل
18. فدو نهما العمر عمی ویرذل)
19. آنگاه چنان شوم که بودم با نو
20. وز ناز بکاه و در نیاز افزون کن
21. اوخود بزبان حال گوید چون کن
22. می کردم التماس می از ساقی
23. من سست شدم بماند ساقی باقی)
24. که هندو قدر نشناسد متاع رایکانی را
25. گر کوهی بوی کاهی نیرزی
26. مراد آن به که از مردی بر آید
27. تا گرد حهان چنانک خواهی گردی
28. در مهعد صدق بافت آرام
29. عرشی طناب عرش زد دست
30. خاکی همیفروشم پاکی همی خرم)1
31. از پس این نور وصالست و بس
32. تانه آتش زحمت آرد مربرا نه زمهریر
33. توان شد ار زخود بیرون نوان شد
34. چون من بوشدم2 تو گفته باشی یا من
35. چشم عقل اولیست وآخربین
36. رو نکه دار خانهآ دل و دین
37. گفتار تو شد کلام جبار
38. دفترراز ایزدی جانش
39. زین گونه سخن مکوی ، هش دار
40. چون نست شدی ز دیده بیرون ننهند
41. آنکه ننشان فرقت4 انکشت نهند
42. هر دم دل خود را ز غلط برهانند
43. وز لوح وجود خود انا الحق خوانند
44. در هستی خویش خلق مات اویند
45. موقوف صفت نیند که ذات اویند
46. در وصل بزاده وز جدایی مرده
47. .61 -
48. 63-
49. مستغرق در هر دو جهان مکوید
50. بک بک مویم بصد زبان می کوید
51. -- -و---5و صه و سو د*
52. و آنکس که عقل جوید از جان بدو بخند
53. جوهر که از عرض طلیند هست نابسند
54. نشود بز نبجمجی فربه
55. و وقق به
56. 82-
57. منقار در آب شور دارد همه سال
58. به زان جویی که از برون میاید
59. 91-
60. گر نهنک درد دین نا کاه بکشاید دهن
61. 94-
62. ر تو نکنی آنک لمک آو کمک
63. والله ولی التوفیق
64. وه- - سره
65. 195 -
66. -196 -
67. نو زقر آن گزینش ، بر گزیدستی دلا
68. همان کتاب ، ج2 ، ست7579،7578
69. دیوان سنایی،طبع طهران 1320،ص 192
70. 111-
71. مثنوی ، طبع طهران1307،ص505
72. مثنوی ، طبع طهران 1307، ص 353
73. 113-
74. 114-
75. 115-
76. 117-
77. تربیت از تو که خورشید جهان آرایی
78. 118-
79. برنخل روز گار نه بر کست و نه براست
80. -121 -
81. 122-
82. 124-
83. 125-
84. مثنوی ، چاپ طهران 1307 ، ص 160 .
85. همان کتاب، ص484
86. مثنوی ، چاپ طهران1307 ، ص323
87. 126-
88. 127-
89. مثنوی ، چاپ طهران 1307 ، ص8
90. 130
91. و3 و* و** - و* و
92. معنی این مو بدان ای نا امید
93. تا ز هستیش نماند بار مو
94. مثنوی، چاپ طهران 1307 ، ص 240
95. -132
96. 133 -
97. بجای مهر نو مهر د گر چه سود کند
98. د-هم -
99. گفت در چندی شناسی مرد را
100. مثنوی ، طبع طهران 1307، ص 69
101. بک نشان سهل تر ز اهل نفاق
102. واشناسی مر ورا در لحن قول
103. امتحانی می کنی ای مشتری
104. تا شناسی از طنین اشکسته را
105. ب136-
106. 137-
107. -و.
108. 139-
109. -140 -
110. مثنوی ، طبع طهران 1307، ص 122
111. دیوان سنایی ، طبع طهران 1320 ، ص 531
112. 142-
113. دیوان سنایی، ص 240
114. 143-
115. حدیقهآ سنایی، طبع طهران ،ص 295
116. حدیقهآ سنایی، طبع طهران ، ص 471
117. تر کیب عافیت زمزاج جهان مخواه
118. با خویشتن بساز وزهمدم نشان مخواه
119. دیوان خاقانی ، طبع طهران 1338، ص375
120. دیوان سنایی، طبع طهران 1320،ص 652
121. 145-
122. -146-
123. در وصل بزاده در جدایی مرده
124. وی بر سر گنج از گدایی مرده»
125. امثال وحکم دهخدا ، ج 1، ص 93
126. 155-
127. کرد محیی الدین یحیی را سؤال
128. 151-
129. مصست نامه ، طبع طهران ، ص 318
130. --ه
131. -5-5-5 و3
132. -153-
133. 154-
134. 155 -
135. 156-
136. 1
137. 157-
138. بسرزنش عجبا للمحب کیف بنام
139. 159 -
140. - 5- ه-
141. 160-
142. 164-
143. 165-
144. هین که آمد خام طبعی دیک دیگر برنهید
145. 167-
146. .168-
147. کز عاریها ترا دری نگشاید
148. به زان حویی که ازبرون می آید
149. -169-
150. 5
151. 173-
152. 17-
153. حدبقه ، طبع طهرانص 675
154. دیوان حاقانی، طبع طهران 1338ص 937
155. 16-
156. 179
157. -180 -
158. خاکی همی فروشم پاکی همی خرم